Training en intervisie weekje met Ylvie Fros

26-03-2011

Afgelopen week ben ik met mijn paardjes naar de stal van Ylvie Fros geweest om samen een weekje te kunnen trainen. We hebben elkaars paarden gereden, elkaar lesgegeven, feedback gegeven op elkaars instructeursvaardigheden gegeven, les gehad van externe instructrices, ik heb veel boeken gelezen en door veel te praten en te kunnen ervaren hebben we veel van elkaar kunnen leren. 

Buiten dat we alle dagen samen (elkaars) paarden hebben getraind, hieronder wat high lights:

Op maandag kreeg ik les van Nelleke Deen, zij is centered riding instructrice level IV, gericht op de 'Engelse' dressuur. De tips die zij gaf waren erg verfrissend en werkten goed. 
Zo moest ik bijvoorbeeld op een skippy bal gaan zitten en drukte Nelleke op mijn hoofd. Op het moment dat ik alle 'bouwstenen' in mijn rug recht boven elkaar stapelde kon ik veren op de skippy bal. Maakte ik mijn rug iets te hol, zoals op het paard weleens gebeurd, dan kon ik aanzienlijk minder veren op de bal. Dit maakt het voor het paard natuurlijk minder comfortabel om de ruiter te dragen en het als ruiter zit het ook minder comfortabel. Bijzonder was het om te merken dat als ik ook maar iets kleins aanspande in mijn lichaam, bijvoorbeeld mijn tenen of mijn kaken, dat de vering in mijn rug en op de bal al aanzienlijk verminderde. 

Filmpje volgt.

Ook legde zij uit dat het hoofd van het paard tussen beide voorbenen geplaatst moet worden. Bij te veel halsbuiging gaat het middelste -en zwaartste- deel van de hals uitpuilen en krijg je meer gewicht op de buitenschouder. Terwijl het gewicht juist evenredig over alle vier de benen verdeeld moet worden. Stelling moet meer plaatsvinden achter de kaak.

Dinsdag heeft Ylvie op Mi Cariño gereden. Het is leerzaam om elkaars paarden te rijden omdat wij onze paarden allebei academisch hebben getraind en dus grotendeels dezelfde 'taal' spreken, maar in de details net iets anders. Als trainer is het belangrijk dat het paard zich niet aan jou aanpast maar dat de trainer de strategie kan aanpassen aan het paard. Vooral dit laatste kwam goed aan bod bij het werk aan de hand met Valentino, een spaanse ruin van Ylvie met een geestelijke blokkade. Dit paard is in Spanje in de krul getrokken en heeft een look-a-like van piaffe geleerd. Hierdoor schiet hij snel in de stress en gaat hij snel dribbelen, want dat was wat ze in Spanje beloonden. Met als gevolg dat dit paard veel kunstjes en look-a-likes kan, maar het moeilijk vind om te ontspannen en hierbij wat nieuws te leren. 

Woensdag heb ik Aranka gereden, dit is het 18-jarige squire paard van Ylvie. Aranka heeft een dubbele whiplash gehad, waardoor haar rug erg gevoelig is en je exact de juiste hulpen en ontspanning moet geven om haar in het 'vormpje' te krijgen. Dit is heel was anders dan op een fysiek en mentaal gezond paard te gaan zitten. 

Op donderdag heeft Ylvie op Fandango gereden. Dit was erg bijzonder omdat hij nog nooit in zijn leven iemand anders op zijn rug heeft gehad dan mij. Het was mooi om te zien hoe hij dit oppakte. Hij bleef ontspannen, erg geconcentreerd en wilde graag meewerken. Een wijze les dus!
Ook heb ik Ibiza gereden, een 21-jarige paardje van Ylvie die ontzettend stijf is door haar verleden en door haar leeftijd. Ibiza heeft ook nog 6 jaar op een manege voor gehandicapten gewerkt en is liever lui dan moe. Tijdens het werken met haar moest ik erg opletten dat ze mijn energie niet 'uitzoog'. Het werken met een ouder en stijver maakt maakt het leerzaam omdat de hele training anders wordt opgebouwd.

Vrijdag hebben we een buitenrit gemaakt. Ylvie zat op Aranka, een stagiaire op Mi Cariño en ik op Fandango. Voor Fandango was dit nog maar de tweede keer en hij deed het super goed. Samen met zijn vriendje(s) durfde hij dat wel aan. 
Ook heb ik nog een keer op Ibiza gereden en met Valentino aan de hand gewerkt. Vooral met Valentino was dit een wereld van verschil. Dinsdag vond hij het namelijk nog erg spannend om met een vreemd iemand te werken en werd hij wat dribbelig, maar nu ging het echt in harmonie. 
's Avonds deed ik mee aan een les Feldenkrais voor ruiters. Door deze oefeningen wordt je je meer bewust van je lichaam. Je voelt waar je nog wat vast zit, wat juist soepel is en hoe je je lichaam optimaal kan gebruiken als je op je paard zit. Een echte aanrader dus!

Zaterdag
kwam ridder in de Academische Rijkunst, Angela Remie, langs voor een aantal lessen. Angela let erg op het gevoel. Ze vraagt je regelmatig je ogen dicht te doen en te voelen wat er in het lichaam van jou en het paard gebeurd. Ook let ze veel op de hulpen en de reacties. Ze stelt veel vragen als 'wat moet het paard PRECIES doen?' en 'hoe ga je dat je paard laten doen'. Onbewust ben je vaak wel bekwaam in wat je doet, maar de kunst is om bewust bekwaam te worden. Erg leerzaam dus.

Aan het einde van de middag ben ik weer naar huis gereden en nu staan de paardjes weer lekker thuis. Ze krijgen 2 daagjes ontspanning en daarna gaan we met alle input van de hele week aan de slag!

« Nieuws overzicht