Doel

De natuurlijke bouw van het paard in combinatie met de academische rijkunst

Een paard moet met zijn achterbenen onder de massa treden, overstappen in het spoor van zijn voorbeen, de voorhand moet licht zijn. We streven er allemaal naar. Steinbrecht wist perfect te verwoorden waarom dit zo belangrijk was:

"De voorbenen zijn van nature uitsluitend bestemd als steunpilaren voor het lichaam. Zijn kunnen zich welliswaar dankzij hun constructie tegelijk met de achterbenen naar voren bewegen om het voorwaarts drijvende lichaamsgewicht op de juiste wijze te ondersteunen, maar zij bezitten geen duw-en veerkracht om het gewicht zelfstandig voort te bewegen. De botten van het voorbeen rusten min of meer loodrecht op elkaar en de subtiele afwijkingen van deze richtingen hebben als doel harde stoten op te vangen en te doen afvloeien. De achterhand daarentegen heeft door zijn verend meewerkende, in hoeken ten opzichte van elkaar geplaatste gewrichten het vermogen de lichaamsmassa met veel kracht voorwarts te stuwen of, wanneer de gewichtsmassa er meer loodrecht op inwerkt, omhoog te werpen. De achterhand heeft dus een dubbele taak- ondersteuning en voortbeweging- en is daarvoor door de natuur uitgerust met een sterkere botopbouw en een zeer krachtige bespiering. Hier zetelt het zenuwcentrum van de krachtuitingen van het paard, de bron waaruit alle voortreffelijke eigenschappen van zijn gangen ontspringen".

buigingachterhand

Het achterbeen kan buigen en meer gewicht dragen doordat het achterbeen door de vele gewrichten een constructie van een ’’harmonica’’ of ’’springveer’’ heeft (zie de blauwe stippen in de afbeelding). Buiging in de acherbenen is nodig om tot verzameling en oprichting te komen.

Afbeelding uit: HORSE, GAITS, BALANCE AND MOVEMENT van Susan E. Harris ISBN-87605-955-8)

"De ruiter die alles uit zijn paarden wil halen wat de natuur erin heeft gestopt, moet zijn volledige aandacht laten uitgaan naar het bewerken van dit gebied, namelijk het heup- en kniegewricht".
(Bron: Das gymnasium des Pferdes, Steinbrecht)

De juiste oprichting

Rekening houdend met de hierboven beschreven natuurlijke bouw van paard staat hieronder beschreven hoe een oprichting verkregen kan worden. Het is daarbij van groot belang dat het paard de juiste spieren spant en ontspant om de ruiter op een juiste -comfortabele- manier te dragen, zodat hierbij geen lichamelijk overbelasting ontstaat. Hierbij maken we onderscheid tussen de absolute en relatieve oprichting.

relatieve oprichtingHet eerste plaatje geeft aan

Afbeeldingen uit: Dressuur onder vuur van Heuschmann ISBN 9789052101717


Relatieve oprichting Absolute oprichtingabsolute oprichting